MISTIČNA BIĆA
Pošto je ovaj blog i o mistici evo vam nekoliko podataka o mističnim bićima. Ako znate još nešto KOMAJTE...
Wila, Vila, Wili(poljska mitologija)
- ženski duh koji živi u divljini, a ponekada i na nebu. Vjerovalo se da su to duhovi žena koje su tokom svog života bile nestašne, pa sada lebde između života na ovom svijetu i života na drugom svijetu. Ponekada se pojavljuju u obliku labuda, konja, zmija, sokola ili vuka u koje se mogu pretvoriti, no najčešće se pojavljuju u obliku prekrasnih djevojaka, golih ili obučenih u bijelo duge kose. Kaže se da ako Wila izgubi kosu (makar i vlas) ona umire ili je primorana da se vrati u svoj pravi oblik. Čovjek može kontrolirati Wilu ako joj ukrade perje sa krila, no kada ih ona vrati nestaje.
Wilin glas je predivan, ako netko čuje njen glas gubi želju za hranom, pićem i snom, ponekada čak i danima. Unatoč njihovoj ljepoti i šarmu, Wila je dobar ratnik. Priča se da se zemlja trese kada se one bore. One imaju sposobnost da liječe i proriču budućnost, pa ponekada pomažu ljudima. No one znaju natjerati mlade ljude da plešu sa njima, što zavisi o raspoloženju Wile, to može biti pozitivno, ali i negativno za ljude. One jašu na konjima ili jelenima kada love svojim lukom i strijelom. Na travi ostaju krugovi na mjestu gdje su one plesale, i ne smije se ulaziti ili prolaziti kroz taj krug (donosi lošu sreću).
Rusalka
- u slavenskoj mitologiji je bila ženski duh, vodena nimfa ili sirena (odnosno demon koji živi u jezeru). Smatrana je nečistom silom. Verziju koja govori o njoj kao o duhu čini priča o duši mlade žene koja je umrla u jezeru ili blizu njega (mnoge od njih su bile ubijene od strane njihovih ljubavnika) te ona sada progoni jezero. Mrtva Rusalka nije stalno zla, ona može počivati u miru ako se osveti njena smrt. Rusalke su postajale žene koje su umrle nasilno, koje su počinile samoubojstvo zbog prevare ljubavnika ili trudnoće.
Vodianoi (Vodyanoy)
-,muški duh vode.On je smatran naročito zlim duhom koji je namjerno utapao plivače koji su se usudili plivati na njegovom mjestu. Priče o njemu se razlikuju, neki ga smatraju golim, otečenim, dlakavim starcem, prekrivenim blatom i ljuskama, ili kao seljakom sa crvenom majcom i bradom. Priča se da se može pretvarati u ribu.
Smatra se da živi u dubokim bazenima blizu tvornica. On bi udavio one koji su ga uvrijedili ili naljutili hvalisanjem. Jedini ljudi koji su bili sigurni od Vodjanoja su bili ribari i vodeničari. Ribari bi najčešće dali svoj prvi ulov Vodjanoju, a ako bi ih on simpatizirao, tjerao im je ribe u mreže. Dok su vodeničari bili smatrani posebno bliskima Vodjanoju jer su bili smatrani vračevima.
Porijeklo vilinskih stvorenja
Tajanstvenost vilinskog carstva bila je,još od najdrevnijeg vremena,predmet ljuskog razmišljanja.
Šta su vilinska stvorenja? Odakle potiču?
Norveška mitologija govori da su crvi,koji su se pojavili iz leša diva Imira,preobratili u Tamne elfe i Svetle elfe.Svetli elfi,koji žive u vazduhu,dobroćudna su,zadovoljna stvorenja,ali su Tamni elfi,čije su pidručije podzemne oblast,crnoputi,zli i štetočine!
Islandaska verzija,s druge strane iznosi da je Eva kupala svu svoju decu u reci kad je Bog oslovio.Zbog strahopoštovanja i bojazni,ona je sakrila decu koju još nije bila okupala.Bog je upita da li sva njena djeca tu,a ona odgovori da jesu.On joj je tada rekao da će djeca koju je sakrila od njega biti sakrivena i od čovjeka..Ta skrivena djeca postala su elfi ili vile i poznata su u skandinavskim zemljama kao Ljudi Huldre.Devojke Huldre su izuzetno ljepe,ali imaju duge kravlje repove.Inače su sa zadnje strane prazne,tako da predstavljaju samo prekrasni prednji dio.Na taj način one udovoljavaju varci svog nestanka.
Drugdje se veruje da su vilinska stvorenja pali anđeli ili mrtvi neznabošci,koji nisu dovoljno dobri da bi bili primljeni u Raj,ali ni toliko rđavi da bi našli mjesta u Paklu – osudjeni da žive vječno 'izmedju' ,u sumračnim područijima u Srednjem carstvu.U Devonu,npr. se smatra da su piksi duše nekrštene dece.Medjutim,ta vjerovanja su nastala tek sa prispećem kršćanstva,pošto je krštenje prije tog vremena bilo nepoznato i stoga se ona ne mogu smatrati vjerodostojnim.Vilinsko carstvo je starodrevno i nekoliko milenijuma predhodi hrišćanstvu.Štaviše,ono postoji i postojalo je,u raznolikim oblicima,u mnogim zemljama širom svjeta!
Succubus
- srednjovjekovna legenda govori demonu koji poprima žensko obličje da zavede muškarce, naročite svećenike u snovima da spavaju sa njom. One crpe energiju od muškaraca kako bi se održali, što često dovodi do smrti žrtve. Po Maleus Maleficariumu (Witches' hammer) succubi (množina) su sakupljali sjeme muškaraca sa kojima su spavali koje su koristili kako bi oplodili žene. Djeca koja su tako rođena bila su osjetljivija na utjecanje demona. Ponekada bi se spajali sa incubusom spremni da oplode žene.
Succubi su najčešće imali krila, a ponekada i rogove, rep, zmijske oči i sl. Ponekada se pojavljuju kao lijepe žene u snovima na koje žrtve ne mogu prestati misliti. Ponekada se žrtve zaljube u njih, te ih one i izvan snova proganjaju dok im ne iscrpe svu energiju.
Postoje i verzije o succubusu koja šeta pustinjom na magarcu, te tjera muškarce da vode ljubav sa njom, pri čemu joj iz vagine izlaze oštrice koje rane muškarca. Ona se tada pretvara u svoj prvobitni oblik i pojede svoju žrtvu.
Inccubus
- srednjovjekovna legenda opisuje inccucusa (incubi množina) kao muškog demona koji navodi žene na spolne odnose tako im crpeći energiju. On je muška verzija succubusa.
U legendama se potomak inccubusa zove Cambion. Poznati Cambion je Mordred (iz Legende o Arthuru). Succubus spava sa muškarcima te sakuplja njihovo sjeme, pa se onda transformira u inccubusa te oplođuje žene. Djeca inccubusa i succubusa imaju natprirodne moći. Incubi se pojavljuju i u knjizi C.S.Lewisa-Kronike iz Narnije(u knjizi Lav, vještica i ormar), kada se nađu među čudovištima koja napadnu lava Aslana zajedno sa vješticom Jadis.
Gde se nalazi “Vilinska zemlja”?
Njen položaj je neuhvatljiv.
Bilo je razdoblja kada se mislilo da je vilinska zemlja neka stvarna geografska oblast,iako joj je se mjesto često premještalo.
Naprimjer,Velšani su najpre smatrali da je ona u sjevernom delu njihove planinske zemlje,a potom u tajanstvenom,sjenovitom I maglovitom zapadnom ostrvu Pembrukšir.Kasnije,ona se premešta na jedno ostrvo koje leži u Irskom kanalu,pored obale Pembrukšira.Ovo ostrvo su ponekad vidjali mornari,koji su se čak iskrcavali na njega,ali bi ono brzo,na općte zaprepašćenje,iščezlo!Bez obzira na to,govorilo se da njegovi vilinski stanovnici često posećuju tržnice Lafarna I Milford Hejvena.Irci su to fantomsko ostrvo nazvali Hi Brisejl I,po njima,ono se nalazilo prema zapadu.Za Brite vilinsko ostrvo je bilo ostrvo Man.Ostrvo Man je I danas bogato vrelo predanja o vilinskim stvorenjima.
Vilinski svijet može se bez upozorenja obelodaniti,sjajan I svetucav,bilo gdje,I isto tako iznenada iščeznuti!Njegove međe sumraka,izmaglice I uobrazilje svuda su oko nas,poput plime I oseke koje se smjenjuju,I one mogu za čas otkriti vilinski svijet,prije no što ponovo dođu da bi ga sakrile.Stanovnici vilinske zemlje mogu se podjeliti na različite vrste,zavisno od staništa.Osim vilinskih stvorenja koja žive usamljeno,postoje I mnoge ruralne vrste elfa koji se nastanjuju u šumama ili ponekad,osobenije “usvoje” neko drvo u tolikoj meri da vilinsko stvorenje I drvo postanu ,u manjoj ili većoj mjeri,sinonimi ; na poljima,brdima,I u planinskim pećinama.Ima I takvih koji žive u vilinskim prostorima ispod oceana,dok,takodjer postoje I vodena vilinska stvorenja koja nastanjuju mora,jezera I rijeke.Najzad,postoje domaći kućni duhovi (Brauni,ili Smedjoputi,itd.).
Nacin života pojedinih vrsta veoma se razlikuje: ima malih porodičnih jedinaca,hijerarhijski organiziranih zajednica (koji cesto nastanjuju šuplje bregove) i samostalnih,nezavisnih vilinskih stvorenja,kao što su Leprekoni.
Vilinski pohodi
Hijerarhija koja vlada u vilinskom carstvu veoma je slicna monarhistickom uredjenju kod ljudi.Najarisokratijske vile,poznate kao Vile pratilje ili kao Otmjene vile,obitavaju na prekrasnim dvorovima,kao sto su dvor Sili u Skotskoj ili dvor plemena Tina Shi u Irskoj.Te dvorske svite provode dane obavljajuci aristokratske duznosti,od kojih je najuobicajnija,a svakako I najipresivnija,jahanje u svecanoj povorci.To se naziva Vilinskim pohodom.Jahanje I konji dvorana Tina Shi,sto se toga tice,uzivaju svjetski ugled,sto se vjerovatno moze objasniti porjeklom ovih vila,za koje se veruje da su ostaci koji nestaju legendarnog Tuata De Danan,koji je nekad vladao Irskom ali koji je,posto su ga porazili Malezani,bio potjeran pod zemlju.Vilinske konje plemena Tute de Danan je Ledi Vajld,u s vojim Drevnim Irskim legendama,opisala na sljedeci nacin:
“Rasa konja koje su oni uzgajali nije imala premca u svijetu – zustri poput vihora,sa povijenim vratovima I krupnim ocima,koje su pokazivale da su sacinjene od vatre I plamena,a ne od bezivotne,gnjecave zemlje.Tute de Danan su za njih gradili stale u velikim pecinama u brdima I pokrivale ih srebrom I zauzdavali zlatom,a robovima nije bilo dozvoljeno da ih jasu.Povorka vitezova plemena Tuata de Danan predstavljala je divan prizor.Cetrnaest desetina paripa,svaki sa draguljem poput zvjezde na celu,cetrnaest desetina konjanika,svi sinovi kraljeva,u zelenim ogrtacima obrubljenim zlatom I sa zlatnim kacigama na glavi I zlatnim stitnicima na rukama I nogama,I svaki vitez sa zlatnim kopljem u ruci.”
Ledi Vajld nam jos pripovijeda da su ti konji mogli živjeti preko 100 godina,pa I vise.Poslednje grlo iz ovog odgoja pripadalo je mocnom vlastelinu iz Konota,ali poslije njegove smrti je prodato na licitaciji,zajedno sa svom njegovom imovinom.Tog ata je kupio jedan predstavnik iz britanske vlade,ali kad je konjušar pokušao uzjahati tu zustru zivotinju,ona se prope I zbaci nikogovica zestoko na tle,ubivsi ga na mjestu.
