nemiri

Misao o ljudskoj krivici, sama činjenica da može da postoji takva misao, isključuje svaku mogućnost potpune sreće i trajnog mira u ljudskom životu.Ta misao se morala javiti negde, na nekom stepenu čovekovog razvitka, kao razorna unutarnja eksplozija ili kao početak sporog ali smrtonosnog trovanja našeg ljudskog bića.
Misao o postojanju krivice uselila se u čoveka kao bolest, kao ludilo veličine.Jer, mogućnost postojanja čovekove krivice pretpostavlja posve drugog čoveka, velikog, moćnog, slobodnog, a to on nije i teško to biva, i samo na mahove.Ta misao je nešto kao kazna,i to strašna, za greh koji nismo počinili, jer nismo sposobni da ga počinimo.Patnja koja počiva na zabludi i žalosnom nesporazumu.
Ivo Andrić