mrachni katuni i nesavremena razmatranja

klanjam se dostojevskom svom shirinom mog izgnanichkog i iskorenjenog srca.
ipak, njegova slavofilija, uzdizanje ruskog naroda i heroja iritira anrhistichku senzibilnost i gradjanina sveta u meni.
iako potpuno svestan umishljenje uobrazenosti evropejstva u odnosu na jadnike shto naseljavaju istochni deo starog kontinenta- ljude u mnogome vishe prebivajucih u saglasju sa srecom i nesrecom providjenja Prirode, ne mogu se oteti utisku da je najrechitiji i najveshtiji analitichar pomenutog raskola bio u shovinistichkoj zabludi uprkos purgatorijumu koji je imao chast proci i iz njega izici bolji nego ikad.

ima ljudi o kojima je teshko bilo shta pouzdano reci ...