Pregled posta

Marketing

Ik plaats tegenwoordig de reisverhalen ook in een aparte collectie waar alleen de foto’s staan waar een verhaal aan vast zit, voor het geval er meerdere tegelijk ge-upload worden, is het tenminste niet zoeken naar de verhalen…

Wat is het leven toch een drama… als je geen auto bezit in Los Angeles. Dus als het zo erg is, dan pak je een andere bestemming in de stad die wel per openbaar vervoer te bereiken is, probleem opgelost lijkt me. De stad bevalt me eigenlijk wel en het is zeker de moeite waard er nog een keer heen te gaan.
De Stad der Engelen heeft wel veel problemen, naast het feit dat het geld gewoonweg op is – wat niet te verwonderen is naargelang wat er allemaal gebouwd is, inclusief het toekomstige gerechtsgebouw en de andere plannen die toch wel onrealistisch lijken –zijn er andere problemen die hierdoor niet opgelost kunnen worden. De stad schijnt alleen mogelijk gemaakt te zijn geweest door de rivieren die aangelegd zijn om de stad van water te voorzien, laat nou die ook maar droog staan. Als je een toilet aan wil schaffen, ben je verplicht een extreem waterbesparend toilet te kopen, met extreem bedoel ik ook 2 tot 3 liter water per spoelbeurt met een vacuum zuigsysteem erachter. Beetje vliegtuigidee zonder de blauwe vloeistof… de hotelkamer heeft een oversized douchekop, bij nader inzien goed voor meerdere liters per minuut, komt ook maar een straaltje uit, want het zit wel volgebouwd met van die waterbesparende elementjes, want owe dat er een liter teveel gebruikt wordt.
Dan komt daar nog eens bovenop het probleem van de daklozen, op de 154 inwoners schijnt er 1 dakloos te zijn, wat uitkomt – gezien de vele miljoenen die er wonen – op ca. 115500 daklozen… die uiteraard allemaal de enige schaduwplek op straat in beslag nemen, de parkbankjes bezet houden of gewoon in het gras liggen… voor de Southpark kijkers onder ons, die ene aflevering klopt toch wel behoorlijk (Night of the Living Homeless, seizoen 11 aflevering 7, tip, voor de rest die deze niet kent), want dat is Los Angeles toch echt! Met zo’n massa is er natuurlijk geen beginnen aan en zijn de schaduwplekken ineens wel heel schaars. Laat staan de winkelwagentjes. Begon er een in de metro – sneltram, ik weet het – ineens ‘hell and damnation’ te verkondigen dat de samenleving aan gort aan het raken is en dat we iets moeten doen aan het daklozenprobleem in plaats van ze als grofvuil te zien (zijn woorden) ga je toch ineens denken dat de makers van Southpark misschien wel echt gelijk hadden… trek daar je eigen conclusies maar uit.
Dus hoe overkom je de problemen? Gewoonweg minder lang onder de douche staan, het probleem respecteren en geen gebruik maken van de parken, bankjes en uitkijken waar je loopt om niet over iemand of iets te struikelen… simpel toch? Arnoldje mag alleen zijn geldprobleem zelf oplossen, daar houd ik mezelf natuurlijk niet mee bezig.

Om terug te komen op alle negatieve berichten zoals een overstroomd Chicago etc. zijn er ook nog leuke dingen gebeurt. Eindelijk – in mijn iPhone stond deze stad ook voor het weer en niet Los Angeles zelf – heb ik de mogelijkheid gehad om naar Long Beach te gaan… zo long is de beach niet op de kaart gezien, maar het is echt een aparte stad los van de stad der Engelen, alleen de metro – sneltram – verbindt het in een keer. De stad ziet er acceptabel uit, beter dan de slechte wijken van Los Angeles, maar slechter dan LA zelf, totdat… kan je jezelf voorstellen om in een stad terecht te komen waar maar liefste twee straten (3 op sommige plekken) echt voortreffelijk uit zien voor meerdere kilometers achter elkaar. Mooie strakke gebouwen, perfecte promenades en zeer netjes uitgedokterde ontsluitingssystemen om zoveel mogelijk toeristen op dezelfde vierkante kilometer te proppen, en weliswaar met succes gelukt, dat dan wel weer.
De HMS Queen Mary gezien, – inderdaad niet iemands oversized plezierjacht – de daadwerkelijke oceanliner die ongevormd is tot een hotel daar in de haven, helaas was het wat lastig om er bij te komen in de beperkte tijd die er was, de zon kwam pas rond 11 of half 12 doorzetten en ik moest op tijd nog aan de andere kant van de stad zijn, uiteindelijk tot een uur of 1 volgehouden en met plezier rondgelopen, maar het is niet echt mijn stad moet ik bekennen, het ziet er allemaal wel leuk uit, maar het is toch vooral opgeklopt.
Waarvoor ik weg moest is omdat ik de Pacifische oceaan nog wel eens echt wilde zien en voelen – grote term ervoor – en Long Beach wel aardig eruit zag, maar ik toch echt de echte oceaan wilde zien – Long Beach is gescheiden door een kilometers lange golfbreker – en Manhattan Beach de beste optie was om met het openbaar vervoer te doen. En natuurlijk omdat de eerdere problematiek weer op kwam zetten, mensen verspreid over het strand, liggend en de openbare voorzieningen gebruiken om de dag weer door te komen… daklozen…
Ik had mijn zinnen eigenlijk op Venice Beach gezet – de showoff locatie voor aandachtsgeile mensen – maar het openbaar vervoer is zoal

Hotel Yucca, Raton, N.M A friendly home in a friendly city of Raton, nesting at the foot of the beautiful Raton Pass, Gateway to Colorado to the North and to the glory, beauty, color and history of the romantic Southwest. Distributed by J.R. Willis, Albuquerque, N.M.; printed by Curt Teich Co, Chicago, Ill; C.T. Art-Colortone linen card #3B-H656; postally unused, printed in 1943.