Pravilo bloga
Ne dozvoljavam vrijeđanje
ni mene ni drugih osoba.
Takve komentare brišem.

Let lastavica

21.08.2017., ponedjeljak

Maramureš


Ovaj putopis učestvovao je na nagradnom konkursu turističke
agencije "Ponte Travel". Ušao je u 10 najčitanijih. Ponudila sam im
destinaciju koju turističke agencije jednostavno nemaju. Nije u blog
stilu, nego po propozicijama konkursa, pa ako vam se čita duža priča,
izvolite.


Moram priznati da o Maramurešu nisam znala skoro ništa, pre nego je Keti
pozvala izletnike da ga posete. Rumunija je veličine bivše Jugoslavije, sa oko
21 milion stanovnika, 81% Rumuna, 4% Mađara, 2% Roma, ostalo su Srbi
(ispod 1%, nacionalna manjina) i Nemci. Današnja Rumunija može se
podeliti na nekoliko geografskih celina: Delta Dunava, Dobruđa, Moldavija,
Vlaška (koja se deli na Olteniju i Munteniju), Transilvanija, Maramureš
(Maramureş), Krišana(Crişana) i Banat (istočni).
Predvideli smo pet dana puta. Krenuli smo iz Beograda autobusom duž tri
granice, prvo duž srpske, pa mađarske pa ukrajinske. Nakon prelaza Moravita
prošli smo kroz grad kulture Temišvar (Timişoara). Prvi je u Evropi dobio
ulično osvetljenje. Leži na dve reke, Begej i Tamiš. Poznata mu je operska
scena i priznati univerzitet. Lepe barokne fasade uglavnom traže renoviranje.
Ulice sa visećim muškatlama na banderama, nema grafita, nema đubreta
po ulicama i takav je utisak za sve viđene gradove.
Cilj nastavka puta je Oradea (mađarski: Nagyvárad, kolokvijalno također
Várad), glavni grad pokrajine Bihor i regije Krišana. U pisanim se
dokumentima prvi put pominje 1133. godine. kao rimsko naselje Varadinum.
Parkiramo se kod gradskog parka, pa pešice razgledamo uže gradsko jezgro,
Pjaca Uniri (Trg ujedinjenja) na kojem je Mesečeva crkva (Biserica cu luna),
pa u sredini trga spomenik Mihail Viklada. Desno je prelepa zelenkasta
zgrada koja je ranije bila hotel „Crni orao”, u stilu secesije. Levo žuta gradska
kuća, pa narandžasta gradska biblioteka. Prelazimo brzi Kereš do Ferdinand
skvera, na kojem je pozorište s kraja 19. veka, koje je projektovao isti
arhitekta kao bečku operu. Plaćamo 5 RON i obilazimo pozorište. Paralelna
ulica je Ulica Republike, gde se slikamo sa statuama četiri pesnika. Grad
je uredan, čist, bez grafita. Obilazimo obnovljenu sinagogu.


U nastavku puta sve do Satu Mare prostire se oblast Crisana, a od tog grada
je Maramureš (rum. Maramureş) na severozapadu Rumunije. Ime Maramureš
je rumunskog porekla i znači Veliki Mureš. U pisanim dokumentima prvi put
se pominje 1199. Maramureš obuhvata dve velike doline (gornje Tise i
središnjeg Samoša). Na jugu i severu granica je prirodna u vidu planina iz
Karpatskog sistema, na istoku se nalazi klisura, koja odvaja ovu oblast od
Transilvanije, a na jugozapadu Samoš odvaja Maramureš od Krišane.
Maramureš je od davnina poznat po drvodeljstvu, odnosno izgradnji kuća i
crkava od drveta. Na listi UNESCO nalazi se osam crkava iz Maramureša.
I konačno, nakon duge vožnje duž srpske pa mađarske granice, stižemo
u Baia Mare (Velika banja), glavni grad Maramureša. Naš hotel „Europa”
okrepio je umorne putnike. Najbolje se običaji, nošnja i svakodnevne navike
upoznaju u Etnografskom muzeju, pa smo iskoristili priliku da ga obiđemo
i vidimo vrlo lepu postavku nošnji, zanata, umetnosti Maramureša. Prošetali
smo i centrom Baia Mare. Najviše je gradio Veliki Stefan, Stefan III Moldavski
znan i kao Stefan Veliki. Od njegovih zadužbina još jedino postoji kula
zvonara u Baia Mare. Deo grupe penje se u kulu, uskim zavojitim kamenim
stepenicama. Gore je satni mehanizam, isti kao u Pragu i Budimpešti, koji
još radi, i teško zvono koje se oglašava samo u podne, jer je prejakog zvuka.


Obilazimo Muzej sela, sa kućama prenetim iz raznih delova Maramureša,
iz 18.i 19. veka, i posmatramo folklorni program dece s posebnim potrebama.
Kroz prelepe predele vozimo se prema drvenim crkvama pod zaštitom
UNESCO, posvećenim Sv. Arhangelima Mihailu i Gavrilu.
Prva je u Sidešti (Surdesti), građena 1766, najviša drvena crkva u Rumuniji,
grkokatolička, pokrivena sivkastim ponjavama i ukrašena vezenim
peškirima, vrlo lepa. Nije korišćen nijedan metalni ekser, svi su drveni.
Ulaz 5 RON, teoretski se slikanje plaća, nisu naplatili. Nastavljamo u selo
Plopis gde se nalazi druga drvena crkva, građena 1798. Ulaz se ne
naplaćuje, slikanje je dozvoljeno. Siromašnija je crkva, pravoslavna.


Sledećeg dana vozimo se preko planinskog prevoja Karpata, rade se
putevi, vrlo lepi predeli, mešane šume jela i hrasta. Vozimo se dolinom
reke. Prelazimo reku Iza. Stižemo u Siget Marmatei (Sigethu Marmatei)
na ušću reke Ize u Tisu i prolazimo kroz grad. Kuće su samo duž glavnog
puta, mesta ne idu u širinu.
Stižemo u selo Sapanča (Săpânţa) samo 3 km od granice s Ukrajinom.
Parkiramo se blizu čuvenog Veselog groblja. Veselo groblje - Cimitirul
Vesel, Merry Cemetery je na prvom mestu po posećenosti među
grobljima u Evropi, a u svetu je popularnija jedino Dolina kraljeva u
Egiptu. Groblje je čuveno po drvenim krstovima uglavnom plave boje
sa duhovito sročenim epitafima i slikama u naivnom maniru, koje
prikazuju karakteristične scene iz života pokojnika. Seljani su prikazani
bojama koje imaju tačno određeno značenje: svetloplava zvana i „Plava
Sapanta” znači nadu i slobodu, žuta predstavlja plodnost, zelena život,
crvena boja označava strast, a crna brzu i iznenadnu smrt. Neobičan
običaj oslikavanja drvenih krstova započeo je grobar, a slikar naivac,
Stan loan Patras koji je izradio prvi ovakav spomenik davne 1935.
On je do svoje smrti 1977. godine napravio preko 800 spomenika.
Danas je groblje muzej na otvorenom i turistička atrakcija.



Vraćamo se u Siget Marmatei (Sigethu Marmatei) i na 35 stepeni
sledi šetnja do ustanove evropskog sećanja, memorijalnog centra
žrtvama komunizma. Corneliu Coposu street 4. Memorialul victimelor
comunismului al rezistentei (The memorial of the victims of communism
and of the resistance), International Centre for Studies into Communism
i Sighet Memorial Museum, koji je osnovali 1993 Ana Blandiana i
Romulus Rusan. Muzej je ustvari zatvor izgrađen 1857. Restauracija
zatvora je završena 2000 i svaka je ćelija postala muzejska soba,
a sve zajedno daje hronologiju totalitarnog sistema u komunističkoj
Rumuniji. U vreme totalitarnog režima sprovođene su mere represije
i 1950-1955 je 200 bivših ministara, članova parlamenta, novinara,
sveštenih lica dovedeno ovde u tajnosti. Koliko ih je ukupno bilo, nisam
našla podatak, pominje se 200 000. Na ulazu je mapa zatvora, radnih
logora i političkih groblja u Rumuniji. Sa tugom i zgražanjem obilazimo
sobe. Na ulaznim vratima je moto: „Saznaćete istinu i istina će vas
osloboditi”. Druga ćelija u prizemlju desno je originalna, u njoj je umro
Iuliu Maniu – predsednik Narodne seljačke partije, jedna od pionira
demokratije u Rumuniji. Uhapšen je kad je imao 74 godine i ovde je
umro sa 80. Primenjivane su razne metode mučenja, na prvom spratu
je Crna ćelija za kažnjavanje, bez svetla, s lancima na podu. Nisam
je slikala jer se grupa dece igrala... nisu shvatili. U dvorištu je kapela
gde mnogi posetioci pale sveća za duše žrtava.
Dalje nastavljamo u Muzej sela sa postavkom kuća iz cele Rumunije,
pa u mesto Barsana (Bârsana), do pravoslavnog manastira Barsane,
posvećenog dvanaestorici svetih apostola. Predivan manastirski
kompleks izgrađen je od drveta i kamena. Zbog svoje lepote i duhovne
važnosti manastirski kompleks Barsana nalazi se na UNESCO listi
svetske kulturne baštine. Prvobitno je osnovan početkom 14 veka,
da bi bio potpuno uništen 1791. godine. Posle više od 200 godina
manastir je kompletno obnovljen i danas privlači veliki broj posetilaca
i vernika. U sklopu kompleksa 2005. godine je otvoren muzej u kojem
se nalazi kolekcija starih knjiga i ikona. Barsana je ženski manastir
i u njemu trenutno boravi 11 monahinja koje vredno rade i održavaju
manastirski kompleks.



Četvrtog dana puta žurimo u mesto Viseu de Sus na voz, Mocanita
(čita se mokanica). Planirana je vožnja prugom uskog koloseka
izgrađenom 1932 na kojoj saobraća kompozicija koju vuče parna
lokomotiva- jedini voz te vrste u Evropi. Od prvobitnih 46 km pruge
danas se u turističke svrhe koristi 21 km sa visinskom razlikom od
536 m. Sledi nam duga i neudobna vožnja sa čestim pauzama pored
nabujale i brze reke Vaser do odmorišta, pa se vraćamo nakon 90
minuta. Nazad ide nešto brže. Prava vožnja je nešto manje od 2 sata,
a od polaska do povratka trebalo nam je 6 sati.


Nastavljamo put ka Klužu kroz lepe planinske predele. Kluž (Cluj
Napoca) je centar Transilvanije, grad Matije Korvina, četvrti grad po
veličini u Rumuniji, danas jedan od najvažnijih akademskih, kulturnih,
industrijskih i biznis centara u Rumuniji. Smeštamo se u prelepi hotel
„Royal Classic”. Petog dana idemo busem u centar. Praznik je Sv.
Trojice, Duhovi, lepo obučen narod ide u crkvu, sluša se liturgija i u
parku, jer nema dovoljno mesta za sve. Sledi obilazak grada pešice:
Episkopska pravoslavna crkva, koju zovu Mitropolija (puna vernika),
zidana 1930-1939, kupola je kopija kupole Aja Sofije. Ispred je
spomenik Avram Iancu, pravnika, revolucionara. Zgrada opere i
pozorišta, pa Vučica, dar Rima Klužu, Gradska kuća, spomenik
Ioan Ratiu koji je prvi zatražio samostalnost Transilvanije nakon
unije sa Vlaškom. Misao na spomeniku: „Postojanje jednog naroda
se ne diskutuje nego potvrđuje”. Piaca Uniri, spomenik Korvinu
(Mathias Rex) koji je rođen u Klužu. Rimokatolička gotska katedrala
(Biserica Sfantul Mihail, crkva Sv. Mihajla, najveća rimokatolička
katedrala u Rumuniji. Idemo u stari deo grada, do kuće Matije
Korvina. Odmor uz odličnu kafu u „Bistro Viena” u muškatlama.
Prolazimo zidine starog Kluža.


Čeka nas 500 km puta do Beograda. Vraćamo sat unazad nakon
granice i obećavamo da ćemo se vratiti...


- 07:03 - Dobro došli komentarom na moj blog (16) - Isprintaj - #

20.08.2017., nedjelja

Nedjelja za smijeh


Vikendom Lastavica često postaje Eurica.











Otoplilo...




- 08:00 - Dobro došli komentarom na moj blog (10) - Isprintaj - #

19.08.2017., subota

Zaustavljeni u vremenu


„Svakog dana svog života čovjek treba slušati malo muzike,
pročitati nešto poezije i diviti se dobroj slici, da mu brige ne bi
zasjenile osjećaj ljepote koji je Bog utkao u ljudsku dušu."
(J.V.Goethe)


Svuda oko nas zanimljive skulpture žive svoj mirni i tihi život,
koji mogu shvatiti samo pažljivi promatrači.


Zar mogu pričati o skulpturama bez omiljenog Straussa?


Ili bez mog pretka, Petra Preradovića?


Stjenovita skulptura Decebalusa visoka je 42,9 m i širine 31,6 m.
Rađena je 10 godina, od 1994. i 2004. godine na stjenovitom
ispupčenju na Dunavu, sa rumunjske strane.


Legenda kaže da se umorni Hercules zaustavio u dolini da se okupa
i odmori prije borbe sa Hidrom. Brončani spomenik napravljen 1874.
stoji u centru Baile Herculane i kazuje nam o imenu ove lijepe banje.


Lazar „Laza" Kostić bio je srpski pjesnik, prozni pisac, odvjetnik, filozof,
poliglot, publicist i političar. Smatra se jednim od najvećih umova srpske
književnosti. Posvetio se pisanju poezije i prevođenju s europskih jezika.
U svojoj lirskoj poeziji često se dotaknuo univerzalnih tema i ljudskih
zabrinutosti, osobito odnosa čovjeka s Bogom, društvom i bližnjima. Doista,
Kostić je bio posljednji veliki pjesnik među romantičarima. Njegova
najbolja i najpoznatija pjesma je „Santa Maria della Salute"


U Somboru je živio sjajan fotograf Ernest Bošnjak kojem su
Somborci podigli spomenik sjećanja


Padrăo dos Descobrimentos je spomenik na sjevernoj obali rijeke
Tejo, u oblasti Santa Maria de Belém u Lisabonu. Smješten uz rijeku
odakle su brodovi polazili u istraživanja i trgovinu s Indijom i Orientom,
spomenik slavi portugalsko doba otkrića (ili Age of Exploration)
tijekom 15. i 16. stoljeća.


Priča se da je Lisabon osnovao Odisej i da ga je nazvao Olisipona.
Ovo je skulptura gradske imenjakinje. Nalazi se u dvorcu Sao Jorge
u Lisabonu.


zadnja strana


Marquis de Pombal je ličnost koje se Portugal seća sa uvažavanjem.
Obnovio je Lisabon nakon katastrofalnog potresa 1755. i napravio
prelijep grad, po mnogima, najljepši grad Europe. Zato je njegov
spomenik u sredini istoimenog centralnog trga u Lisabonu.


Dobro mi pristaje kralj Manuel I u dvorcu Săo Jorge, Lisabon,
zar ne? Slaže mi se uz stav?


Tko li se to udvara zanosnoj nimfi u Beču?


Koga čeka ribareva žena u Cascaisu?


- 00:36 - Dobro došli komentarom na moj blog (44) - Isprintaj - #

18.08.2017., petak

Radost


Svaki dan bez osmijeha je izgubljeni dan.
Znate li se radovati? Ne znaju to baš svi.
Ova ekipa zna tajne radosti, svake godine isti sastav u
veselom kombiju na Pešteru.


Na koljenima pred ljepotom Uvca.


Spustiti se do vrha srca meandra za savršenu fotku - nije nimalo
jednostavno. Nema ograda ni držača, tko pogriješi, završava izubijan
u jezeru. Pa ipak, uvijek ima dovoljno hrabrih i luckastih koji to
pokušaju i uspiju. Njihova radost je neizmjerna.


Sresti stare prijatelje na vrhu iznad Uvca... radost!


Tko od nas sebe vidi pravilno? A i koja su mjerila?
Po našim mjerilima, valjani smo,
po mjerilima nekih drugih, nismo,
po mjerilima trećih smo divni
i svatko ima neku drugu sliku nas.
Koja je od tih stotina slika- prava? Nijedna.


U Parlamentu na izboru za Kreativnu damu


Radost prijatelja na uspjeloj književnoj večeri (mojoj)


Radost djece što su dobila knjige za školsku biblioteku


Radost plesa je nemjerljiva. Plešimo, ljudi!


Radovat će se kad princ nađe njenu cipelicu!


Učitelj plesa se oženio, pa smo napravili proslavu



Meni je koncert Zvonka Bogdana posebna radost


I slikanje s njim poslije...


..kao i pjevanje u kvartetu s njim...


Odlazak u Rim je radost za sve



A tek Lisabon... stara čežnja... ( ne znam tko je Miguel!)




Zato ne sumnjajte...radujte se!


- 00:03 - Dobro došli komentarom na moj blog (42) - Isprintaj - #

<< Arhiva >>

< kolovoz, 2017  
P U S Č P S N
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      

Kolovoz 2017 (21)
Srpanj 2017 (32)
Lipanj 2017 (30)
Svibanj 2017 (25)
Travanj 2017 (30)
Ožujak 2017 (31)
Veljača 2017 (28)
Siječanj 2017 (32)
Prosinac 2016 (37)
Studeni 2016 (31)
Listopad 2016 (26)
Rujan 2016 (31)
Kolovoz 2016 (27)
Srpanj 2016 (33)
Lipanj 2016 (32)
Svibanj 2016 (25)
Travanj 2016 (38)
Ožujak 2016 (35)
Veljača 2016 (1)
Siječanj 2016 (35)
Prosinac 2015 (39)
Studeni 2015 (30)
Listopad 2015 (36)
Rujan 2015 (31)
Kolovoz 2015 (31)
Srpanj 2015 (1)
Opis bloga

Opis bloga, najkraće: BITI ILI NE
BITI. Zašto netko piše, ako ne da
bi sastavio sve svoje dijelove?
Od trenutka kad krenemo u školu
ili crkvu, obrazovanje nas kida na
dijelove, uči nas da rastavljamo
dušu od tijela i razum od srca.
Mora bit da su ribari sa Kolumbijske
obale učeni doktori etike i morala
jer su izmislili riječ sentipensante,
osjećati-misliti, da bi definirali jezik
koji govori istinu.

Eduardo Galeano

(misao pronašla pedeset+)

Image and video hosting by <br />
TinyPic


Sviđa mi se koncept bloga. Šalješ misli
kao sjeme koji odnosi vjetar. Postoji
mogućnost da se sjeme primi i nikne
negdje, a da ti to i ne znaš. Da ga
netko nastavi njegovati bez da zna
tko ga je poslao. Ostavlja mogućnost
da ostaneš nepoznat i nepoznatom
otvoriš vrata za milijun potencijalnih
mogućnosti koje leže u svakom sjemenu.
(pedeset plus)


Putovodoljubni gastronaut
(milord55)


Nije li to smisao
putovanja
- da težimo
postati bar malo
bolji ljudi koji će
dobro što ga
u nekom času
drže na dlanu
dijeliti s drugima
oko sebe?

(j.)


Sad znam.
Ti si kao Dunav.
Stvorena da teče...
(sewen)


Ljepota je
u oku promatrača,
a značenje
u glavi tumača.

(sjećanja i osvrti)


Reci mi glazbom,
reci mi plesom...
reci mi titrajima jesenjeg lišća,
valcerom ljepote.
Neizrecivo progovori
titrajem srca
i više ništa nije isto

(Dinaja)


Kada lasta
u svoj foto virne
slikama nas
sve u srca dirne

(semper contra)



Postoje lijepa mjesta na svijetu.
Jedno je ljepše i posebnije od svih.
O njemu pričamo srcem,
njega slikamo dušom.
Rodno mjesto.
Svaki tvoj zapis je lijep,
ali ovaj se zove
pripadnost i ljubav.

(Razmišljanja jedne žene)



Image and video hosting by TinyPic

Drago nam je da si uzivala
i hvala ti na lijepim fotkama.
(posljednji komentar GMD)


mail:
ankas33@yahoo.com


Euro kaže:

Personalize funny videos at Bombay TV by Graphéine - Agence pub

Blog.hr koristi kolačiće za pružanje boljeg korisničkog iskustva. Postavke kolačića mogu se kontrolirati i konfigurirati u vašem web pregledniku. Više o kolačićima možete pročitati ovdje. Nastavkom pregleda web stranice Blog.hr slažete se s korištenjem kolačića. Za nastavak pregleda i korištenja web stranice Blog.hr kliknite na gumb "Slažem se".Slažem se